Annonse
00:32 - 09. januar 2015

På sporet av ei anna framtid

Ulrich Beck 1944–2015

Engasjement: Ulrich Beck håpte på ein «europeisk vår» og tok i bruk sine analytiske verktøy og sin optimistiske fantasi for å visa oss at det i framtida kan finnast mange utvegar for Europa. Foto: Anders Birch / NTB Scanpix
Annonse

Det er ein symbolsk rikdom i det at Ulrich Beck døydde av hjarteinfarkt ved inngangen til det nye året, nettopp i denne ettertenksame overgangen, når uroa og forventinga, utvegane og truslane møtest. Han var ein eineståande tysk sosiolog som opplyste oss om verdsomspennande risikoar, men som likevel gav oss ei sterk von om at trugsmålet om vår eigen undergang også er svanger med ei anna og betre framtid.

 

Beck vart fødd 15. mai 1944 i den vesle byen Stolp i Pommern, som no ligg i Polen. Familien flykta vestover etter andre verdskrigen og han vaks opp i Hannover. Han studerte sosiologi, filosofi, psykologi og politisk vitskap i München på 1960- og 70-talet. Det vert fortald at han skreiv ferdig den epokegjerande boka Risikosamfunnet: På vegen mot ein annan modernitet i 1986, kort tid før atomkraftulykka i Tsjernobyl. Han sat og skreiv denne boka på ein roleg plass ved Starnbergsjøen, der han mest truleg såg utover sjøen og tok innover seg korleis bylgjene glitra i solskinet, korleis mørkret og ljoset spelte saman, og han kjende nok at vinden svalna det tenksame og godlynte andletet. Eg samtalte nokre få gonger med Ulrich Beck, og det overraska meg kor sjenert, stillfaren, lyttande og vennleg han var, heilt fri frå professoral arroganse.

ALLEREDE ABONNENT?
Kjøp abonnement
Inntil 40 % rabatt
ved kjøp av abonnement
Hold deg oppdatert på politikk, kultur og forskning. Du får alt stoffet som er i papiravisen, egne saker kun på nett, eAvis og hele arkivet med over 50 000 artikler.
Annonse

«Er kjæresten min sitt etiske standpunkt så langt fra mitt eget at vi vil bruke tiden vår på å endre hverandre, eller bør vi slå opp?»
«Vi gjør klokt i å omfavne Plan S som et middel på vei mot kvalitetsmessig bedre forskning.»
«Klassisk musikk fortjener bredde og bør gi lytterne frihet til å velge egne rammer for musikkens opplevelser.»