Annonse

Annonse

00:00 - 03. november 2017

Ullen krigsmystikk

Merethe Lindstrøm mystifiserer krig og flukt, og slik skriv ho seg vill i det diffuse.

Vandring mot nord: Haustens roman frå Merethe Lindstrøm har eit tidlaust preg. Arkivfoto: Ellen Lande Gossner

Saman med Carl Frode Tiller er Merethe Lindstrøm ein av norsk samtidslitteraturs mest fininnstilte observatørar og skildrarar av spelet mellom menneske som (tilsynelatande) står kvarandre nære. Begge forfattarane knyter denne hausten samfunnet, sosiale og politiske strukturar, meir spesifikt klimaspørsmål eller krig og menneske på flukt, tettare på skildringar av mellommenneskelege band og konfliktar.

 

Meir mytisk. Ei anna felles endring eller vending i haustens romanar frå Lindstrøm og Tiller er eit brot med ein gjenkjenneleg realistisk skrivemåte (men der Lindstrøm heile vegen har hatt eit tydeleg poetisk trykk i prosaen). Vendinga for Tillers del handlar om innslag av naturmytisk prosa, ikkje langt unna Jon Fosses litterære univers – for Lindstrøms del dreier det seg om ei mørkare mytisk verd som kan minne om Jan Roar Leikvolls bøker.

HER !

Annonse