Annonse

Annonse

10:26 - 10. januar 2017

Rosa og det vakre

SYN OG SEGN: Ein gong tenkte eg at pynt var noko dillete og unyttig. Så endra eg meining.

Kva tid på året det skjedde, hugsar eg ikkje, men det var i alle fall vått og kaldt. Yngstesonen min, Nils, hadde på seg støvlar med strikkane frå parkdressen festa under. Sjølv hadde eg lue, boblejakke og tunge vintersko. Kanskje hadde vi vore på Coop og handla, eller kanskje var vi ute på tur. Der, i utstillingsvindauget til Rosas Clinique, mellom tannlegekontoret og den nedlagde banken på Vassenden, fekk vi auge på dei: det mest fantastiske paret med sko vi nokosinne hadde sett.

Mellom flakongar med naglelakk stod eit par platåsko med skyhøge stiletthælar, solen i ein vinkel så bratt at det å gå i dei måtte reknast som balansekunst. Fargen var gull, og oppover hælane og rundt kanten av solane var rekkjer med blanke, spisse naglar. Dette var noko av det mest overdådige og unyttige eg nokosinne hadde sett, og det gjorde tydelegvis like stort inntrykk på guten eg heldt i handa. «Å, mamma, berre eg kunne vore ei dame og gått i sånne sko!»

 

HER !

Annonse

Mer fra Portalen

FETT: Identitet og splittelse i Maggie Nelsons «The Argonauts».

FETT: Er transnasjonal adopsjon et udelt gode? 

ARGUMENT: Vi ønsker ikke å være i nærheten av lik, dødssyke og farlige personer.

PROSA: Revolusjonære oppstander har blitt spredt gjennom papiret som medium. 

ARGUMENT: Hvordan CO₂-lagring egentlig fungerer.