Annonse
04:00 - 27. mai 2011

Suksess – for kven?

Annonse

På Morgenbladets framside fredag 20. mai stod det: «Bob Dylan som universitetsfag er en suksess». Knut Schreiner rapporterer frå sitt år som student på dette faget. Det er på tide «at Dylan nå studeres». Førsteamanuensis Reidar Aasgaard får «honnør for å fornye Universitetet ved å ta de sentrale representantene for populærkulturen på alvor». Dylan er uangripeleg i sin originalitet på plater og konsertar gjennom fleire tiår.

Problemet er berre utgangspunktet, det at det er eit fag ein studerer, for så å ta eksamen. Kanskje er det ikkje eit problem, kanskje er det berre Schreiner og hans like der som ikkje er avhengig av å bruke studiet til jobb, eller såkalla «dylanologar», eit harmlaust «studium» der ein dyrkar hobbyen sin.

Men tenk om det er studentar der som ikkje er etablerte folk med jobb, men slike med lån frå Lånekassa? Det kan virke slik, i og med at det er førsteamanuensar der, og heimeeksamen som fagleg mål? Og i og med at det har fagkode, er det neppe grunn til å bruke hermeteikn kring ordet studium heller? Det er lite kult å spørje, men likevel: Kva jobb har dei tenkt å få seg, studentane som avlegg eksamen i «Bob Dylan – tradisjonstolkar og kulturspeil»? Men Schreiner seier jo at: «Å ha innsikt i rockens sentrale fortellinger og motiver, og dens detaljerte kodefellesskap, burde være en nyttig kompetanse i vår tid».

I vår tid tenker arbeidsgivarar fleksibelt, dessutan er det det same kva fag ein tek, det er like mykje snakk om å lære seg ein tenke- og arbeidsmåte som kan brukast i forskjellige samanhengar. Det viktigaste er dessutan å velje noko ein er interessert i, som rådgivaren min sa til meg då eg sjølv gjekk siste året på vidaregåande. Kvifor kjenner eg då ingen religions- eller kunsthistorikarar, eller litteraturvitarar, knapt nokon humanistar i det heile, med fagleg relevante jobbar, meg sjølv inkludert? Å, men eg tenker feil.

Som det står i artikkelen: «Professor Bernt Hagtvet har de siste årene etterlyst sterkere vekt på dannelsesprinsippet ved Universitetet, både hos studenter og forelesere». Det blir uansett ei dyr danning. Er ikkje danning noko som blir grunnlagt før ein blir myndig, og noko ein etter dèt sjølv har ansvar for å halde fram med i form av danningsreiser, anten dei no er bokstavelege eller metaforiske? I eit samfunnsperspektiv verkar det ikkje rett at ungdommane våre blir Eliza Doolittle og attpåtil betaler Henry Higgins i dyre dommar. Det ser ikkje ut til at dei eldre følgjer regjeringas oppfordring om å stå ekstra i jobben; ein framtidig auke i pensjonsalder verkar derfor uunngåeleg.

I det idéhistoriske fagmiljøet spesielt, og kanskje universitetet generelt, er Dylan-studiet spennande, fornyande. Men er det ein suksess med tanke på framtida, er det dette vi vil med universiteta våre? Heve særinteressene våre, verdieksplodere det populærkulturelle? Det er ikkje det som ligg i prognosane frå Nav om framtidas behov. Universitetet skal vere, og har alltid vore, ein forskingsfront med interesserte akademikarar på statleg lønningsliste. Men må det vere så engsteleg for ikkje å vere «kult» nok? Treng studentane ytterlegare spissing og «hipstifisering», er det ikkje allereie dekka inn i djupare funderte studium som litteratur-, medie- og musikkvitskap? Er det ikkje betre at universitetet konsentrerer seg om samfunnsansvaret sitt, som faktisk er å kvalifisere til ein eller annan slags jobb?

Schreiner og dylanologanes statleg finansierte auke i symbolsk kapital verkar no for dryg i forhold til andre grupper. Bør dei ikkje heller fordjupe seg på AOF eller friundervisninga? Eller gjere som folk før dei, med rette, har gjort, hylle Dylan på vor- og nachspiel i staden, altså levande sosiale fora?

Olav Kristiseter

Forfattar, Bergen

Du har nå lest en gratis smakebit fra Morgenbladet. Vil du ha mer godt lesestoff? Bli abonnent
Annonse

Les om hvordan vi behandler dine personopplysninger

Vi anbefaler deg å lese personvernerklæringen og sette deg inn i hvordan vi behandler dine opplysninger. Den vil gi deg bedre oversikt over og kontroll på hva som brukes og lagres av dine persondata. Du finner all informasjon her.